Wat mijn tijd in Nicaragua me nog elke dag leert!
Ieder jaar koop ik aan het einde van het ene en het begin van het andere jaar een fles rum. Met plezier en trots bestel ik een fles Flor de Caña, gemaakt van het suikerriet uit het gebied waar ik tien jaar geleden werkte; in Nicaragua, Midden-Amerika. Een periode die mijn leven enorm positief beïnvloed heeft. Niet omdat het leven daar zo geweldig was, maar juist omdat de omstandigheden daar zo slecht waren. In de regio Chichigalpa gingen letterlijk iedere dag mensen dood door het werk dat ze deden; het kappen van suikerriet, omdat wij die in het westen massaal consumeren. Er was nauwelijks werk in de regio, dus de keuze was of honger lijden of werken en ziek worden.
Ik leerde jonge, talentvolle, lieve mensen kennen die gevangen zaten tussen die twee opties. In die periode werkte ik voor wat toen Fundación La Isla heette (nu La Isla Network). Ik mocht onder andere op pad met Tom Laffay en Ed Kashi. Een reis die me nederig heeft gemaakt, maar die me vooral geïnspireerd heeft.
Van wanhoop naar echte positieve verandering
De maanden in Nicaragua (en El Salvador) hebben me geïnspireerd om iedere dag iets bij te dragen aan een wereld die morgen iets beter is. Dat gaat niet altijd gemakkelijk. Veel mislukt, vaak is het taai en zijn er veel hobbels.
Maar juist daarom word ik extra blij van krachtige voorbeelden van échte, positieve verandering en Nicaragua is misschien wel het mooiste voorbeeld dat ik ken. Van wanhoop naar echte verandering. De omstandigheden in de suikerrietvelden waren ooit ronduit dramatisch. Op een dag reed ik een overleden suikerrietkapper van het ziekenhuis naar zijn huis, samen met zijn moeder en broertje. Dat was een dieptepunt. Maar dankzij de vechtlust en inzet van lokale mensen én de kennis en passie van La Isla Network heeft het bedrijf dat verantwoordelijk is voor de teelt en verwerking van suikerriet een fundamentele ommezwaai gemaakt. Dat verdient bewondering en respect!
Er is onderzoek gedaan. Er is geluisterd. En er is actie ondernomen. Het bedrijf heeft de bedrijfsvoering aangepast. De korte versie:
-
- Arbeiders worden beter beschermd tegen de hitte.
-
- Gezondheid en veiligheid op het werk zijn sterk verbeterd.
-
- Het aantal ziekmeldingen en ongevallen is teruggebracht tot een historisch laag niveau.
-
- Sociale voorzieningen zijn versterkt.
En misschien wel de grootste verrassing: de productie steeg en de kosten daalden. Het bleek dat beter zorgen voor je mensen óók gewoon goed is voor omzet en winstgevendheid.
Boodschap in een fles
Die fles rum uit Nicaragua dus. Die Flor de Caña kan ik tegenwoordig met plezier en trots bestellen. De arbeidsomstandigheden, de werkmethoden dienen nu als voorbeeld voor bedrijven in de VS en de EU.
Hoe bijzonder is het om te zien dat ditzelfde bedrijf nu genomineerd wordt voor sociale- en duurzaamheidsprijzen en die ook wint!
Op mijn werkkamer hangt een foto die ik gekregen heb van Ed Kashi. Het is de dochter van diezelfde overleden suikerrietarbeider uit mijn auto. Deze foto herinnert mij dagelijks aan twee dingen:
1: Positieve verandering is hard nodig.
2: Echte verandering is mogelijk.
Met die gedachte proost ik op het geweldige werk van Jason Glaser Ilana Weiss Sven Sielhorst Esteban Arias Monge EMMANUEL RICARDO JARQUIN ROMERO Tom Laffay Ed Kashi en vele anderen die dit mogelijk maken. Maak er een mooi 2026 van!
Fotocredits ©Ed Kashi & La Isla Network
